"Ty wiesz"

W pomieszczeniu, do którego weszłam, panował półmrok. Początkowo nie wiedziałam, gdzie się znajduję, lecz po chwili zdezorientowałam się, że jestem w jakimś barze. Nie był to żaden znany mi lokal, choć na samym początku pomyślałam, że to jest bar Maxa. Jednakże wnętrze w barze przyjaciela różniło się od tego, w którym teraz byłam. Zarówno klimatem, jaki w nim panował, jak i wyglądem. Choć oświetlenie pozostawiało wiele tu do życzenia, widziałam całkiem wyraźnie skomplikowaną, granatową teksturę na jasnej ścianie, na której wisiały jakieś obrazy, pokryte grubą warstwą kurzu, przez co nie można było zidentyfikować, co tak naprawdę przedstawiają. Pomieszczenie nie było duże, podłużna sala z kilkoma stolikami, każdy w towarzystwie czterech krzeseł. Przy nielicznych siedziało kilka osób. W większości byli to samotni mężczyźni, którzy za towarzysza mieli do połowy opróżnioną butelkę wódki, albo niedopity kufel piwa.

Przy barze stała stała jakaś para . Kobieta w czerwonej sukience, zbyt przesadnym makijażu i wysoko upiętej, maksymalnie utapirowanej fryzurze robiła uwodzicielskie miny do stojącego obok niej mężczyzny, ubranego w kiepskiej jakości garnitur. Z pod rozpiętej pod szyją koszuli wystawał nadmiar owłosienia, które w zestawieniu z przykrótkimi nogawkami spodni oraz nadwyżką żelu na włosach, nie stanowiły jedynej "atrakcji" podchmielonego człowieka. Nie można było jednoznacznie stwierdzić, które z nich było bardziej pijane, gdyż oboje przytrzymywali się kontuaru, po przeciwnej stronie którego stał barman, oparty łokciami o błyszczący blat. Przez ramię przewieszony miał jasny materiał, prawdopodobnie ścierkę i obojętnie patrzył przed siebie mętnym wzrokiem. Jego mina wyraźnie mówiła, że wolałby być teraz w jakimś innym miejscu

Weszłam dalej i ujrzałam stojący pod oknami sali stół bilardowy, o który stały oparte dwa kije. Z głośników sączyła się jakaś ponura melodia, a ja nie wiedzieć czemu, ruszyłam w stronę okna. Bezwiednie wzięłam kij w dłonie i potarłam jego czubek, leżącą obok siebie kredą.

Nagle usłyszałam, że otwierają się drzwi, a do lokalu wchodzi kilka osób. Do jej uszu dotarły wesołe, kobiece śmiechy oraz rozmowa kilku mężczyzn. Nie odwracając się, uwolniłam kolorowe bile i przymierzyłam się do strzału. W tym momencie usłyszałam zmieniającą się muzykę, co sprawiło, iż odwróciłam się gwałtownie w tył. Jeden z mężczyzn stał przy szafie grającej, której wcześniej nie zauważyłam. Nie widziałam dokładnie twarzy nieznajomego, gdyż stał tyłem do mnie. Jednakże, choć odczekałam moment, aby skierował swój wzrok w moją stronę, chcąc zobaczyć twarz człowieka, który włączył jedną z moich ulubionych piosenek, zawiodłam się, ponieważ nie była ona widoczna. Dostrzegłam jedynie zarys, który nic mi nie mówił. Nieznajomy zauważył, że przyglądam się mu i przystanął. Choć nie byłam pewna, miałam wrażenie, że spogląda wprost na mnie. Poczułam pragnienie, aby ujrzeć go, lecz po chwili odciągnęła go na bok jedna z dziewczyn, które przyszły w jego towarzystwie, uniemożliwiając mi jakiekolwiek próby zapoznania się z jego obliczem.

Przez chwilę spoglądałam jeszcze w stronę baru, gdzie stała grupka ludzi, do których dołączył. Powoli ponownie odwróciłam się do nich tyłem i ująwszy kij w dłonie, zacisnęłam go w mocnym uścisku. Następnie wycelowałam w trójkąt, w jaki ułożone były bile na zielonym materiale równej powierzchni stołu nad którym się pochylałam.

Cała ta sytuacja była dość dziwna. Nie miałam pojęcia, dlaczego weszłam do tego baru, nie interesowało mnie nawet gdzie jestem. Nie zamówiłam drinka, nie usiadłam przy stoliku, nie odezwałam się do nikogo ani słowem. Po prostu weszłam do środka i niczym lunatyk podeszłam do stołu bilardowego, choć nigdy dotąd nie grałam w bilard. Nie miałam nawet pojęcia, jak w to się gra. Jednak niedorzeczność tej całej sytuacji absolutnie mnie nie dziwiła. Wszystko działo się tak, jakbym grała według jakiegoś scenariusza, który napisał dla mnie jakiś nieznany scenarzysta.

Pochylona nad stołem pchnęłam kij w białą bilę, która rozbiła pozostałych piętnaście. Jednym strzałem wbiłam cztery bile w cztery łuzy. W tym momencie zapadła cisza, przerywana cichym dźwiękiem żarówki, która po chwili pękła, pogrążając pomieszczenie w kompletnych ciemnościach. Jedynym oświetleniem było teraz światło migoczącego za oknem neonu, który oświetlając wejście do baru, od czasu do czasu rzucało niczego niedające przebłyski. Nadal pochylona nad stołem, ściskałam mocno w dłoniach drewniany kij, celując nim w niewidoczną kulę. Wszystko było dziwne. Nadal panowała cisza, pomimo, że właśnie stało się coś niecodziennego, nikt nawet się nie odezwał. Czyżbym była tu sama?

W chwili gdy tak pomyślałam, usłyszałam dźwięk wrzucanej monety, a już za moment rozległa się znana mi melodia. W momencie, gdy uniosłam się do pozycji stojącej, poczułam jak ktoś staje tuż za nią. Przyciskając mnie do stołu, nie pozwolił nawet się mi odwrócić.

-Zagraj ze mną - usłyszałam męski głos o przyjemnej barwie, który sprawił, że zadrżałam, a po całym ciele rozlało się przyjemne ciepło.

-Kim jesteś? - wyszeptałam drżącym głosem, lecz zamiast odpowiedzi poczułam, jak dłoń nieznajomego wsuwa się pod moją sukienkę, powodując, że wstrzymałam oddech.

-Ty wiesz - usłyszałam ten niesamowity tembr jego głosu, a moje serce zupełnie zgubiło swój rytm.

Gdzieś tam kołatało się przeświadczenie, że słyszałam już ten głos. Ale były to jedynie niejasne, rozbiegane myśli, które on mącił tym co robił. Jego delikatne dotyki z każdą chwilą stawały się coraz śmielsze. Błądząc dłońmi, zapuszczał się w coraz bardziej intymne zakamarki mojego ciała, które okrywał jedynie materiał zwiewnej sukienki. W pewnym momencie nieznacznie się ode mnie odsunął. Poczułam jego usta na swoim karku. Całując mnie, naparł na mnie swym ciałem, zmuszając abym pochyliła się nad stołem.

-Zagraj ze mną - usłyszałam jego głos, któremu towarzyszył dźwięk odrzucanego kija bilardowego.

-W co mam zagrać? - zapytałam cicho, przełykając głośno ślinę.

-Ty wiesz - usłyszałam ponownie i poczułam irytację.

Chciałam coś odpowiedzieć, lecz zamilkłam, wstrzymując oddech, gdy poczułam jak jego dłoń, powolnym ruchem rozsuwa suwak mojej sukienki, a usta podążają po moim nagim ciele tuż za jego ręką. Bezwolnie poddawałam się tej czułej pieszczocie, gorączkowo myśląc, że suwak kończy się na wysokości mojego pasa. W tamtym momencie nie wiedziałam, czy to dobrze czy źle. Nie próbowałam go powstrzymywać, z radością oddając się jego poczynaniom. To sprawiało mi tak wielką przyjemność, że gdy suwak zakończył swoją trasę, poczułam żal, że była ona tak krótka. Wkrótce zorientowałam się, że mężczyzna nie zamierza na tym poprzestać. Nie odrywając swoich ust, lewą rękę wsunął pod materiał sukienki, który nie bronił mu już dostępu do mojego nagiego ciała. Czule pieścił swą dłonią mój brzuch, kierując się w górę, aby po chwili spocząć na mojej piersi. Zaciskając ją delikatnie na niej, sprawił, że moim ciałem targnął spazm rozkoszy. Prężąc się nieznacznie, poczułam jego usta na swoim karku. Naparł na mnie ciałem, sprawiając, że doskonale wyczułam jego każdy naprężający się mięsień. Całował moją szuję, sunąc w kierunku ramienia. Po chwili ująwszy w zęby tasiemkę mojej sukienki, pociągnął za nią, rozwiązując luźny węzeł. Jednocześnie robiąc to samo dłonią z drugiej strony. Traciłam oddech, czując jak delikatny materiał zsuwa się z mojego ciała.

-Proszę. Powiedz, kim jesteś - szepnęłam, próbując odwrócić się, aby zobaczyć twarz mężczyzny, który sprawiał mi taką rozkosz, lecz nie pozwolił mi na to, napierając na mnie jeszcze bardziej.

-Ty wiesz - szepnął, a ja na przemian miałam ochotę wrzasnąć, że nie wiem, a z drugiej strony moje pragnienia miały teraz nieco inny kierunek, który on idealnie odczytywał.

Pieszcząc moje piersi drugą dłonią, uniósł moje ciało do pozycji stojącej. Nieznacznym manewrem sprawił, że sukienka spoczęła u moich stóp, wydobywając z mojej piersi jęk. Wszystko we mnie szalało, niespokojne ciało aż błagało, aby zakończył te męczarnie i pozwolił mi się obrócić. Pragnęłam poczuć go na sobie, spoglądając na jego twarz. Drań, nie pozwalał mi tego zrobić, każdym swym ruchem sprawiając, że miękłam, każda myśl gubiła się w ogromnie innych.

-Proszę - szepnęła przeciągle, odchylając głowę i układając ją w zagłębieniu jego ramienia.

W tym momencie za oknem posypały się iskry, a neon zgasł zostawiając nas w kompletnych ciemnościach. Poczułam jego usta całujące szyję i zorientowałam się, że mam go już przed sobą. Nie mając innej możliwości, mogłam zobaczyć go jedynie dotykiem swych rąk, którymi musnęłam delikatnie jego oblicze, sprawiając, że przez jego ciało przebiegł dreszcz. Oglądając każdy precyzyjny szczegół na jaki natrafiała moja dłoń, dotarłam do jego ust i zatrzymałam się na nich, czując jak czule mnie nimi muska. Coraz bardziej natarczywie kierując ją w stronę mojej twarzy tak, że w pewnym momencie była jedyną przeszkodą na drodze do naszych ust. Zaprzestał pieszczoty, czekając na mój ruch. Przełykając głośno ślinę, powolnym ruchem usunęłam dłoń, pozwalając jego ustom dotrzeć do siebie. Westchnęłam przeciągle, gdy tylko je poczułam. Drżąc poddałam się jego pocałunkom, aby po chwili przywrzeć do jego ciała. Nagiego ciała.

I w tamtym momencie coś się zmieniło. Poczułam przyjemny chłód i zdałam sobie sprawę z tego, że jesteśmy w innym miejscu. Moje ciało napierało na niego, poddając się jego obecności. Nie zdziwiło mnie to. Nie uznałam w tym niczym dziwnego. Jedyne, o czym mogłam wtedy myśleć to on i to co czułam, to czego pragnęłam. W pewnej chwili przyciągnąłem mnie do siebie gwałtownie, sprawdzając, że poczułam na plecach gładką powierzchnię. Woda uspokoiła się, a nieznaczny zapach chloru, który docierał do moich nozdrzy, pozwolił zorientować się, że byliśmy w basenie. Nadal panowały kompletne ciemności, nadal przygarniał mnie do siebie, zdecydowanym uściskiem napierał na mnie swoim ciałem.

Wsunęłam swe dłonie w jego włosy, które oplotły je swymi długimi pasmami. Poczułam, jak wstrząsa nim dreszcz, a z jego ust wydostaje się podniecający pomruk. Przyciągając jego głowę, zaczęłam go namiętnie całować, czując jak gwałtownie oddaje moje pocałunki, w których oboje się zatraciliśmy.

Czułam go w sobie. Był w każdej, nawet najdrobniejszej cząsteczce mojego ciała. Wypełniał mnie. Czułam kompletność, zespolenie, nieskończoność, wieczność oraz wielką, przeogromną moc. Niesamowitą siłę. Metafizyczne doznanie.

-Przyszłość należy do nas, maleńka. Jesteśmy błyskawicą - wyszeptał.

-Kim jesteś? - To pytanie niezmiennie mnie dręczyło.

-Jestem twoim przeznaczeniem, kochanie - wymruczał, sprawiając, że wstrzymałam oddech.

-Jesteśmy błyskawicą - słowa pojawiły się znikąd

-Jesteś...

-Kim jestem? - zapytałam, otwierając oczy, które do tej chwili były zamknięte.

Wpatrywałam się w intensywne spojrzenie nasyconych brązem tęczówek, od których nie mogłam oderwać swego wzroku. Woda, w której znajdowali się płonęła, oświetlając nas płomieniami.

-Jesteś dla mnie wszystkim, Barbaro - mruknął, patrząc na mnie z miłością.
__________________________________________________________
Cześć, misie! Po długiej przerwie wróciłam z czymś zupełnie innym, mam nadzieję, że wam się podoba. Wszelkie pytania kierujcie do mnie na moim tt @barballena

Rozdział drugi

Jego dłoń drżała, choć nie wiedziałam,  z jakiego powodu. Nie mogło być mu zimno. Okna były pozamykane. A ja zdążyłam objąć Jego szyję ciepłymi dłońmi. Mogłabym Go nie wypuszczać z rąk. Podobno, kiedy złapie się szczęście, trzeba je mocno trzymać. Może chcieć się wyrwać,  uciec albo ktoś je ukradnie. Ja swoje złapałam za szyję. Teraz powinnam się bać, że z pragnienia  zaraz je uduszę. Zdecydowałam się zapaść w poduszkę, bacznie obserwując sufit,  kiedy przytrzymywał moje rozłożone ręce po obu stronach ciała. Ścisnęło mnie w gardle nadzwyczaj mocno, wręcz dławiąco,  gdy rozgrzanymi ustami dotknął mojej bladej szyi, nagle pojawiając się w zasięgu mego wzroku. Przejechał wargami w dół, ocierając się brodą o obojczyk. Mruknęłam, zaciekle obserwując żarówkę wkręconą w żyrandol nad nami. Oddałam mu się, żeby mógł z pasją wyjadać ze mnie cały strach, na jego miejsce wpasowując spokój. I rozkosz. Poruszyłam palcami, gdy nienaturalnie mocno przycisnął nadgarstek  do materaca. Wciśnięta w poduszki przechylałam głowę w lewo, bo zachciało mu się podrażnić całą moją szyję ustami i językiem. Znów zacisnął palce, trochę wyżej, nad nadgarstkiem, żebym mogła sprawdzić, czy czasem nie robi mi krzywdy. Odwróciłam głowę, powodując tym samym, że przerwał kontakt swoich ust z moją skórą. Mój niepewny wzrok spotkał się z Jego zawadiackim spojrzeniem. Pomimo swojej delikatności względem mnie, w ruchach krył odwagę. Dominował, powodując w moich żyłach pienienie się krwi. Całowana po piersi wsłuchiwałam się w szum tętniący w żyłach. Zadarł głowę. Łagodnie zaglądał mi do źrenic,  splątując palce z moimi. Musiałam przecież jęknąć, gdy naparł na mnie wcale nie lekko. Patrzył się tak wyzywająco, trochę łagodnie, trochę niegrzecznie. Tak całkiem w swoim stylu, z miodowym blaskiem. Przygryzłam wargę smakującą Jego ustami, które chwile temu przelotnie ugryzł. Może musnął. Trudno określić. Zaatakował mnie tak szybko, że zdążyłam jedynie podnieść rękę do Jego ramienia. Bezcelowo dotknęłam Go za szyję, chociaż wiele sobie z tego nie robił. Odchyliwszy głowę pozwoliłam uwolnić nadgarstki z Jego uścisku. Pozbawiał mnie kontroli nad własnym ciałem, wsuwając dłonie pod czarną bluzkę opinającą brzuch. Nachylony nade mną najpierw przesunął szorstkie palce w okolice pępka. Drażniąc skórę podbrzusza, mruknął coś. Przygłuszony przez mój przyśpieszony oddech. Przymrużyłam oczy, spoglądając na Jego wzrok wbity w moją szyję. Przejechał kciukiem wzdłuż mojego żebra. Tym razem to ja mruknęłam, orientując się, że podrywa do góry lekki, czarny materiał bluzki zakrywającej moje ciało. Poczułam wiaterek na brzuchu. Na sekundę spotkaliśmy się wzrokiem. Zniknął za czarną plamą, gdy ściągał bluzkę przez moją szyję. Zatchnęłam się, podnosząc ramiona do góry. Potem już tylko obserwowałam jak swobodnie odkłada sponiewieraną bluzkę obok nas, kątem oka obserwując ciało, które pozbawił okrycia. Gdyby nie ciepło bijącego od Jego ciała, zaczynałabym dygotać. Źle, źle mówię. Kiedy tylko wbił wzrok w nitki czarnego stanika, momentalnie zaczęłam drżeć. Umknęłam mu z ramion, przytrzymując się Jego pleców. Odkrył wstydliwe rumieńce na skórze policzków i odwrócił głowę w inną stronę. Oswajał mnie, cwaniak. Chyba się uśmiechał. Dreszcz przebiegający po moim ciele szybko poszedł w niepamięć. Ocierające się dłonie o moje biodra doprowadziły mnie do zastygnięcia w bezruchu. Pozwoliłam mu obserwować swój brzuch. Wyjątkowo dobrze to wykorzystał, przenosząc wzrok trochę wyżej. Wyżej, wyżej. Oczy mam zaraz nad ustami. Rozchylone uda były idealnym miejscem, w które natychmiast się wcisnął, gdy próbowałam ułożyć się wygodniej. Wgnieciona w materac  zaczynałam coraz szybciej oddychać. Jeszcze z zamkniętymi oczami uczepiłam się paznokciami Jego koszulki. Z satysfakcją próbowałam ją zerwać. Tak jednym, zwinnym ruchem, jak to robią w filmach. Albo w dobrych książkach. Zachichotał, kiedy naburmuszona opadłam na poduszkę, odepchnięta lekko. Nie podnosił w górę rąk, więc nie miałam możliwości zsunięcia materiału. Szarpnęłam Go za rękaw, jak mała dziewczynka, stękając. Widząc moje nieudane próby rozebrania Go, uśmiechnął się chytrze, podciągając koszulkę wyżej.
Pływałam w Jego ramionach, pozwalając się całować w każdym miejscu. Gdzie mu się tylko podobało. Nieznacznie wgniatał mnie  w miękką pościel, wprawiając  w coraz większe otępienie swoją odwagą. I przesadną czułością, którą zatruwał mi usta i oczy. Jeśli nie miałabym gorączki uczuć, mogłabym określić, gdzie aktualnie dotyka mnie ustami. Rozpalona przez gesty czułam Jego wargi wszędzie. Na szyi, na policzku, na obojczyku, biodrze i żebrach. A teraz tak machinalnie zjechał  ustami na lewą pierś, aż odebrało mi oddech. Bolało mnie łapanie haustów powietrza. Bolały mnie Jego gorące usta przy pępku. Straciłam oddech. Na minutę. Może na wieczność. Wygięłam się lekko, odsuwając kawałek kołdry. Wijąc się pod Nim w celu złagodzenia mrowienia ciała, doprowadziłam Go jedynie do większej ekscytacji. Podniósł głowę, zagryzając wargę. Bez chwili namysłu sięgnęłam dłonią do Jego ciepłej szyi. Przyciągnąwszy Jego twarz do swojej, zrobiłam coś, co mocno Go rozbawiło. Tylko nie umiem zrozumieć, dlaczego zaczął się tak szeroko uśmiechać. Zarzucając mu stopy na biodra, zaczęłam zsuwać dresowe spodnie spoczywające na Jego nogach. Kiedy niespodziewanie dotknął mojego żebra, zrezygnowałam ze zdejmowania spodni w ten sposób. Postanowiłam opuścić nogi. I spektakularnie wyczołgałam się spod Justina. Złapany za dłoń, posłusznie położył się na plecach, zaczesując włosy do tyłu. Uśmiech poszerzał mu się z minuty na minutę. Zgryźliwa byłam, mocno złośliwa, trzymając rękę na Jego kolanie. Trzymałam Go, zmuszając do czekania nie wiadomo na co. Wreszcie przypomniałam sobie, jak bardzo chciałam zdjąć z bioder Justina spodnie. Przesunęłam ręce wyżej i łapiąc za gumkę, pociągnęłam ubranie w dół, odsłaniając granatowe bokserki. Zawahałam się na moment, a potem szarpnęłam spodniami do kostek. Poruszył stopami, uwalniając się od nogawek. Odwróciłam się na moment, zsuwając szary materiał z łóżka. Kiedy znów odwróciłam się w Jego stronę, podnosił plecy i kierował twarz w moją stronę. Zamrugałam kilka razy, spostrzegając, w jak szybkim tempie Jego twarz znalazła się blisko mojej. Owionął mnie swoim zapachem. Nie perfum. Perfumy były przy mnie zawsze. Zapach skóry miotał mną jeszcze mocniej. Zakręciło mi się w głowie, obserwując jak przykłada mi dłoń do policzka. Poczułam zapach szamponu Justina, gdy momentalnie przykleił się ustami do mnie,  takim charakterystycznym mlaśnięciem. Zawirowało mi przed oczami, kiedy osunęliśmy się w niewygodnej pozycji, przy skrawku łóżka. Bezwładna dłoń zjechała mi na dywan, drugą przytrzymywałam się prześcieradła, w myślach prorokując, że albo zaraz je porwę, albo ściągnę. Zakleszczyłam się nogami na Justinie, myśląc, że może to uchroni mnie przed zjechaniem na puchaty dywan. Chyba za mocno zainteresował się moimi ustami, by zwrócić uwagę na to, że połową ramion jestem poza łóżkiem. Mruknęłam coś między naszymi ustami, za co ewidentnie był zbulwersowany. Ścisnął moje usta swoimi, znacznie mocniej niż wcześniej. Wydaje mi się, że to była lekka sugestia, żebym umilkła i dała zjadać swoje usta. Zareagował na moje katusze dopiero wtedy, kiedy uszczypnęłam Go w plecy, czując, jak zsuwam się z łóżka. Niechętnie oderwał się ode mnie, po czym pociągając za biodra, zostałam brutalnie wciągnięta na łóżko. Zanim zdążyłam otworzyć usta, złapać haust powietrza, nadrabiając trochę, zgniótł mi wargi. Zaśmiałabym się, ale ryzykuję, że się pogryziemy.
I ja wcale nie wiem, kiedy czyjeś sine palce zaczęły majstrować z dużym, czarnym guzikiem od obcisłych spodni ściskających mi uda. Zagotowałam się. Gdzieś tam w środku, w  brzuchu, na dole. Pokręciłam biodrami, chcąc uspokoić motyle odstawiające w moim wnętrzu cyrk. Wiele zrobić się nie dało. Zamglonym wzrokiem obserwowałam włosy Justina. W świetle słońca błyszczały fascynująco. Zapatrzyłam się, a potem drgnęłam, szarpnięta za spodnie. Spuściłam wzrok w dół, patrząc na wygiętą szyję szatyna. Skręcał głowę w stronę swojej ręki, którą majstrował przy spodniach. Wyswobodziłam rękę z Jego uścisku i obserwowałam w rozrywającej ciszy, jak pozbywa mnie spodni. Ciepło. Cieplej. Gorąco. Parno.
Znów szarpnął moimi nogami, a potem z wielką satysfakcją wyrzucał spodnie w górę. Opadły na dywan, gdzieś pod łóżkiem, z cichym odgłosem uderzania guzika o podłogę.
I nagle, kiedy utknęłam gdzieś pod Jego klatka piersiową, ugnieciona łokciem, sufit stał się jedyną rzeczą, jaką widziałam. Znosiłam ciche pocałunki w szyję. Dotyk ciepłego kciuka podróżującej wzdłuż uda. Drobne wypustki gęsiej skórki. Jego nogi splątane z moimi. Patrząc tępo w sufit odchylałam głowę, dając chłopakowi większy dostęp do skóry. Rozlał mi wrzątek przy brzuchu, wciskając palec pod gumkę majtek. Sufit się rozmył. Ciepło parzyło. Palec wędrował. Nawet nie syknął. Dlaczego On nie syknął, kiedy ścisnęłam mu skórę na plecach? Wżynałam mu paznokcie w plecy, a On niewzruszony zajmował się jedynie cienkim, czarnym materiałem. Próbowałam dostrzec chociaż trochę tego sufitu, nie rozmytego. Schowałam twarz w poduszce, zaciskając usta i rozprostowując palce na Jego plecach. Za oknem coś huknęło. Powietrze naokoło mnie tężało. Poderwałam nogę do góry, zarzucając ją zgrabnie na biodro chłopaka. Ręka taka ciepła, znająca każdy kawałek mojego ciała.  I pamiętam tę Jego spoconą dłoń, którą złapał mnie za nadgarstek, gilgoczącym oddechem szepcząc mi do ucha…
- Oddychaj, oddychaj, proszę…

Rozdział pierwszy

Dobijał się do drzwi dobrą minutę, zanim otworzyłam  szeroko oczy. Słyszałam, jak energicznie szarpie za klamkę, wprawiając drzwi w hałaśliwe drganie, wołając jednocześnie  moje imię z przerażeniem w głosie. Niewzruszona leżałam dalej, uśpiona i całkowicie zobojętniała. Zwyczajnie spałam. Zwyczajnie unosiłam się, lekko nieżywa.  Z kolejnym walnięciem Jego pięści o zimne drzwi, poruszyłam się gwałtownie, szeroko otwierając oczy. Jasne światło z lampy wiszącej wysoko na suficie  ugodziło mnie w źrenice. Zmrużyłam  silnie oczy, wykrzywiając usta w przykrym grymasie.  Hausty powietrza łapałam machinalnie, zaciskając  boleśnie palce na krawędzi białej, lodowatej wanny. Woda, w której leżałam, poruszała się niespokojnie, wzburzona przez moje nagłe zerwanie się. Wzburzonymi falami uderzała o wannę, pluskając co chwilę małymi kropelkami w moją przerażoną, zdezorientowaną twarz.  Wystygła całkowicie.  Otaczała moje drżące ciało potęgując stygnięcie organizmu. Pływałam bezwładnie w lodowatej wodzie, przykryta jeszcze ostatnimi puchatymi drobinkami piany.  Mokre kosmyki  czarnych włosów lepiły się w dzikich wzorach do szyi, piersi i pleców. Piana przykrywająca klatkę piersiową co chwilę zjeżała  niżej, odsłaniając skrawki bladego, wyziębłego ciała. Zadrżałam mocno, zaciskając ręce w pięści i przymykając oczy. Sine wargi, które zazwyczaj z całych sił zaciskam, teraz przycisnęłam mocno, powstrzymując szczękające zęby. Justin uderzył z impetem w drzwi  - kolejny raz. Już miałam otwierać posiniałe usta i uspokajać Go głosem, gdy drzwi stanęły otworem.  Byłam w zbyt wielkim osłupieniu, wybudzona ze snu hałasem, by od razu się odezwać. Wzdrygnęłam się i zadarłam głowę w stronę przerażonego chłopaka. Brązowe, ogromne oczy Justina. Stał w progu, cały blady na twarzy. Szeroko otwarte  oczy i powiększone, tajemniczo czarne źrenice przeszywały mnie boleśnie. Stał w rozkroku, gotowy do doskoczenia w moim kierunku jak najszybciej.  Koszulka, która opinała mu klatkę piersiową drgała przez Jego przyśpieszony oddech. Był zdenerwowany, zlękniony i spanikowany. Zamknął malinowe, pełne usta, widząc, że żyję, oddycham, zaczynam się coraz mocniej czerwienić.  Nie przerywając naszego spojrzenia, wypuścił ze spierzchniętych ust powietrze ze świstem, który dotarł do moich uszu nieprzyjemnym dźwiękiem. Spuścił ramiona, kiwając głową, a włosy jak zwykle opadły mu na czoło.
- May, co ty wyprawiasz?

Zamknęłam oczy, wciąż sapiąc zdenerwowana i przerażona. Gwałtowna pobudka. Przyśpieszone tętno. Mrożąca woda opływająca rozbujanymi falami ciało. Otworzyłam szeroko usta, oddychając pewniej. Zjechałam po ściance wanny,  zanurzając się głębiej w wodę. Podrażniła moje ramiona, wprawiając je w drżenie. Przymykałam oczy, powstrzymując szczękanie żuchwy. Uświadamianie  w beznadziejności tej sytuacji całkowicie mnie zgromiło. Chłodna dłoń zjechała do wody, wprawiając taflę w kołysanie. Wyciągnęłam mokre ręce spod piany, przejeżdżając nimi po zmęczonej twarzy. Opuszkami palców czułam wychłodzoną skórę policzków.  Otworzyłam oczy, natychmiast je mrużąc przez rażącą lampę. Otwierając spuchnięte, szczypiące oczy, zerknęłam w Jego stronę. Stał tam, gdzie wcześniej zastygł w bezruchu, pogrążony w przerażeniu. Dochodziło chyba do Niego, że nic  mi nie jest. Że zrobiłam mały wybryk, zasypiając nieszkodliwie w wannie. Że oddycham, w moich żyłach płynie lekko wyziębiona krew, niebieskie oczy zerkają w Jego stronę. Byłam tu - co prawda lekko chłodna, ale żywa w pełni.  Napędzony strachem, tkwił w tym samym miejscu, nieobecnym wzrokiem wpatrując się w kafle na ścianie, tuż za moimi nagimi ramionami. Zasyczałam z zimna. Podszedłszy do wieszaka, zdjął z niego puchaty, biały ręcznik. Jedną ręką poprawiając spadające dżinsy, zbliżył się do mnie. Zadarłam głowę, przymykając powieki i obserwując Go bacznie. Schylił się nade mną jak nad małą dziewczynką, rozkładając ręcznik przed moimi oczyma. Już miałam protestować i zapierać się rękami i nogami, nie chcąc wychodzić spod piany. Wyciągnął palce w moją stronę i odgarnął mokre kosmyki z czoła. Wzdłuż kręgosłupa kolejny raz przemknęła błyskawica zimna.  Nie znosząc sprzeciwu, złapał mnie lekko za nadgarstek. Nim się zorientowałam, stałam ociekająca wodą, opatulana przez jego ramiona i miękki ręcznik. Zacisnąwszy na moim nagim ciele ręcznikowe objęcia, przygarnął moje czoło pod swoją szyję. Nie zdążyłam zauważyć, a przefrunęłam nad krawędzią wanny, mocząc kropelkami wody dywanik. Poderwana od ziemi, już na niej nie stanęłam. Zostałam schowana w szerokich ramionach Justina. Okrył mnie szczelniej dużym ręcznikiem i niewzruszony, przygniatając brodą moje czoło, wyszedł z łazienki. Szczęka trzęsła się z zimna.
- Od dziś nastawiam ci budziki, gdy idziesz brać kąpiel. Prawie umarłem ze strachu.
Wychrypiawszy to przy moim uchu, sprawił całkowicie nieświadomie, że kolejny raz zadygotałam. I sama nie wiem, czy przez ten ton głosu, czy przez zimno, czy przez te perfumy, którymi pachniała Jego szyja, do której sam mnie przytulił. Zatchnęłam się, przytrzymując palcami Jego czarnej koszulki. Kołysał mną, powoli przechodząc przez przedpokój. Nie wiem, gdzie mnie taszczył. Serce powoli przestawało mi bić. Zabita aromatem perfum upajających mnie tak mocno. Echem rozchodził się odgłos mojego tętna. Czułości mi nie brakowało, gdy usiadł na łóżku, zgniatając sprężyny, które wyjątkowo teraz przypomniały o sobie, brzdękając. Nie wypuścił mnie z ramion. Usiadł głębiej na materacu, zasłaniając  moje gołe nogi ręcznikiem. Przymknąwszy oczy czułam, jak wplata palce w moje mokrawe włosy. Rozplątał niechlujnego koczka, uwalniając kosmyki z gumki. Moje wilgotne włosy rozsypały się  na Jego dżinsach. Wplątane palce Justina przeczesywały pukle z niewyobrażalną delikatnością. Nie mógł nie poczuć, gdy zadrżałam z przyjemności, podkurczając jedną nogę pod brzuch. Żałuję, że mój oddech był przyśpieszony. Zagłuszał śmiech miłości.  Z każdą sekundą czułam coraz więcej dreszczy przenikających moje zimnawe ciało, gdy dotykiem szorstkich palców ogrzewał skórę przedramienia. Głuchłam od wrzasków rozkoszy. Nachylał się nade mną, otaczając twarz troskliwymi oczami, w których widniały te kochane iskry. A we mnie tliła się nadzieja. Trochę wilgotna od uczuć. Wilgotna nadzieja? Przecież nie płakałam. Tylko drżałam na Jego kolanach, zastanawiając się w świadomości, co ja mam robić. Jak mam pomóc tej chodzącej, oddychającej, czującej miłości w ciele człowieka? Jeszcze kilka godzin temu pozwoliłam się rozedrzeć na małe kawałki przez strach. Trzymałam między palcami narkotyk, który jeszcze niedawno krążył w żyłach Justina. Strach, który wzburzał mi krew był znienawidzony. Bałam się tak intensywnie, że mroziłam siebie samą chłodem. Panikowałam  po cichu, zastygła w bezruchu i skąpana w nicości myśli. Odrzucałam swoje obawy, krzycząc i przeklinając w podświadomości los. A teraz bałam się tak samo – przeraźliwie. Spoglądałam mu pusto w oczy. Oddychałam tylko ćwiercią piersi. Znowu tak mocno się bałam.
                                                       

                                                    ________________________

Nie spodziewajcie się kolejnego tak szybko.
Wszelkie pytania kierujcie do mnie na tt:
@barballena